Συνήθεις Διαταραχές - Παιδοψυχίατρος Αρμενάκα Μερσύνη στο Περιστέρι


Η παιδοψυχίατρος κα Αρμενάκα Μερσύνη στο Περιστέρι σας παραθέτει τις συνήθεις διαταραχές που μπορούν να εντοπιστούν σε παιδιά ή εφήβους.

Aγχώδεις Διαταραχές

Το άγχος στα παιδιά είναι αναμενόμενο και φυσιολογικό σε διαφορά αναπτυξιακά στάδια. Παρόλα αυτά οι γονείς δεν πρέπει να υποτιμούν τους φόβους των παιδιών. Γιατί τα αγχώδη παιδιά συχνά μπορεί να είναι ήσυχα, υπάκουα και πρόθυμα να ακούνε τους γονείς τους, με συνέπεια να υποτιμώνται ή και να αγνοούνται οι δυσκολίες τους (σύντομη εκδοχή).

Το άγχος στα παιδιά είναι αναμενόμενο και φυσιολογικό σε διαφορά αναπτυξιακά στάδια. Για παράδειγμα από την ηλικία των 8 μηνών ως και την προσχολική ηλικία πολλά παιδιά δείχνουν έντονη ενόχληση όταν απομακρύνονται απο τους γονείς τους ή άλλα άτομα που τα φροντίζουν. Τα μικρά παιδιά παρουσιάζουν παροδικούς φόβους (όπως φόβος για το σκοτάδι, για τις καταιγίδες, για τους σκύλους, για τους ξένους).


Τα αγχωμένα παιδιά είναι συχνά σε υπερένταση και ευερέθιστα. Κάποια μπορεί να ψάχνουν διαρκώς για επιβεβαίωση ότι είναι ασφαλή και οι ανησυχίες τους να παρεμβαίνουν στην καθημερινότητά τους. Παρόλα αυτά οι γονείς δεν πρέπει να υποτιμούν τους φόβους των παιδιών. Γιατί τα αγχώδη παιδιά συχνά μπορεί να είναι ήσυχα, υπάκουα και πρόθυμα να ακούνε τους γονείς τους, με συνέπεια να υποτιμώνται ή και να αγνοούνται οι δυσκολίες τους. Οι γονείς πρέπει να είναι σε εγρήγορση για τα σημάδια έντονου στρες έτσι ώστε να παρεμβαίνουν και να προλαβαίνουν τις επιπτώσεις.


Στις αγχώδεις διαταραχές συμπεριλαμβάνονται η ΙδεοΨυχαναγκαστική Διαταραχή, η Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες, οι Ειδικές φοβίες, η Διαταραχή Πανικού, το Άγχος Αποχωρισμού κ.α.

Διαταραχή Ελλειματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητα

Η Διαταραχή Ελλειματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητα (Δ.Ε.Π-Υ.) είναι μια κατάσταση αρκετά συχνή στον παιδικό αλλά και στον ενήλικο πληθυσμό. Υπολογίζεται ότι το 3-7% των παιδιών και το 3% των ενηλίκων παρουσιάζουν την διαταραχή αυτή. Χαρακτηριστικά της είναι η αυξημένη κινητικότητα, η διάσπαση προσοχής και η παρορμητικότητα.


(Το ίδιο με άνω συν). Συνήθως η διάγνωση γίνεται τα πρώτα σχολικά χρόνια, αν και μπορεί να διαγνωστεί σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Δεν έχει βρεθεί συγκεκριμένη βιολογική αιτία για την ΔΕΠΥ αλλά είναι ευρέως αποδεκτό ότι υπάρχει ισχυρή κληρονομικότητα από τους γονείς. Συχνά υπάρχει ΔΕΠΥ στις προηγούμενες γενιές.


Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν ασφαλείς και αποτελεσματικές θεραπείες για την καταπολέμηση της ΔΕΠΥ. Η αντιμετώπιση είναι πιο αποτελεσματική όταν ξεκινά νωρίς και είναι προσαρμοσμένη στις ανάγκες του παιδιού.

Αυτισμός (Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή)

Ο Αυτισμός είναι μια κατάσταση που συχνά διαγιγνώσκεται πριν την ηλικία των 3 ετών. Τα παιδιά με διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή έχουν καθυστέρηση στον λόγο ή δεν μιλούν καθόλου, δυσκολεύονται στην κοινωνική αλληλεπίδραση με τους γύρω, έχουν περιορισμένα ενδιαφέροντα και περίεργες ή επαναληπτικές συμπεριφορές. Ο Αυτισμός είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή που προκαλείται απο δυσλειτουργία στην ανάπτυξη και λειτουργία του εγκεφάλου. Μερικά παιδιά με Αυτισμό έχουν Νοητική Καθυστέρηση.


Η εύρεση της σωστής θεραπείας είναι αρκετά περίπλοκη καθότι οι ανάγκες κάθε παιδιού είναι ξεχωριστές και έχουν διαφορετικές δεξιότητες και αδυναμίες. Συχνά οι γονείς προβαίνουν σε ακουόγραμμα καθώς το παιδί τους δεν ανταποκρίνεται στο κάλεσμα τους ή στις εντολές τους. Επίσης κάποες φορές τα παιδιά αυτά έχουν περίεργες συμπεριφορές και είναι δύσκολο να αντιμετωπισθούν. Η έγκαιρη διάγνωση, η σωστή ενημέρωση των γονιών, η ιατρική, συμπεριφορική και υποστηρικτική παρέμβαση βελτιώνει κατά πολύ την λειτουργικότητα και την μακροχρόνια εξέλιξη των παιδιών με Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή.

Το σύνδρομο Asperger περιλαμβάνεται στην κατηγορία αυτή αλλά έχει καλύτερη εξέλιξη και πρόγνωση. Βασικό σημείο διαφοροποίησης είναι ότι δεν υπάρχει καθυστέρηση στον λόγο στα παιδιά με σύνδρομο Asperger.

Σχολικός Εκφοβισμός

Ο σχολικός εκφοβισμός είναι η επαναλαμβανόμενη επιθετική συμπεριφορά που μπορεί να έχει την μορφή απειλών, σωματικής επίθεσης, γελιοποίησης και είναι σκόπιμη. Πάντα υπάρχει ανισορροπία δύναμης μεταξύ θύτη και θύματος.

Ο σχολικός εκφοβισμός ή το νταηλίκι είναι συχνό φαινόμενο και το έχουν υποστεί μεγάλο μερίδιο των παιδιών. Έρευνες έδειξαν ότι σχεδόν το 50% των μαθητών έχει εκφοβισθεί σε κάποια στιγμή της μαθητικής τους πορείας. Τουλάχιστον το 10% των μαθητών εκφοβίζεται σε καθημερινή βάση.

Ο εκφοβισμός μπορεί να γίνει με σωματικά, λεκτικά ή ηλεκτρονικά μέσα. Ανάλογα με το φύλο υπάρχουν διαφορετικές μορφές εκφοβισμού.

Το νταηλίκι επηρεάζει την κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών - θυμάτων, όπως και τις σχολικές τους επιδόσεις. Τα παιδιά αυτά υποφέρουν, ενώ έχουν αναφερθεί ακόμα και απόπειρες αυτοκαταστροφής σε συνεχιζόμενες μορφές σχολικού εκφοβισμού.

Παιδική Κακοποίηση

Η παιδική κακοποίηση περιλαμβάνει μορφές σωματικής, συναισθηματικής, σεξουαλικής κακοποίησης και παραμέληση. Η διαπροσωπική βία είναι βία μεταξύ των ανθρώπων και μπορεί να έχει την μορφή ενδοοικογενειακής βίας, κοινοτικής βίας και σχολικού εκφοβισμού. Μετά από εμπειρίες κακοποίησης και βίας τα παιδιά αναπτύσσουν σοβαρά ψυχιατρικά προβλήματα όπως κατάθλιψη και Μετατραυματική Διαταραχή του Στρες. Συχνά έχουν σοβαρά ιατρικά προβλήματα, μαθησιακές διαταραχές και δυσκολίες προσαρμογής στις συναναστροφές τους με φίλους και την οικογένεια τους. Τα παιδιά έχουν ανάγκη την υποστήριξη της οικογένειάς τους μετά τα γεγονότα. Όταν αυτό δεν είναι δυνατό τα παιδιά έχουν ενοχές και κατηγορούν τον εαυτό τους για τον βιασμό ή την κακοποίησή τους με αποτέλεσμα να έχουν χειρότερη πρόγνωση για την ψυχική τους εξέλιξη. Παρόλα αυτά μερικά παιδιά βρίσκουν μια εσωτερική δύναμη και τα καταφέρνουν καλά ακόμα και μετά από περιστατικά βίας ή βιασμού.